Zomer in Friesland

Wat een genot! Op mijn (elektrisch ondersteunde) fietstochtjes zie ik overal bootjes! In een uur fiets ik naar de cappuccino in Earnewoude en voor een kleiner tochtje neem ik de route langs de Wijde Ee naar De Veenhoop. Nu de pontjes varen heb ik nog meer keuze in mijn routes.

Bij het water

Dat fietsen doet me goed; ik slaap er beter van en voel mijn conditie en kracht toenemen. Ondertussen heb ik nog evenveel last van allerlei bijkomend gedoe, dat lijkt maar niet op te houden. Denk hierbij aan voortdurend ontstoken bij- en voorhoofdsholtes met hoofdpijn en bloedneuzen, huidproblemen die jeuk, pijn en een schrijnend en brandend gevoel geven, misselijkheid door de medicijnen, hartkloppingen (van mezelf?!), vermoeidheid door de MG en wellicht de fietstochtjes. Of eigenlijk ben ik dan de vermoeidheid al voorbij, het is meer een soort uitputting die alles een beetje wazig maakt. En dat zonder dat glaasje lekkere rosé!

Zon in Bakkkeveen

Dat gedoe beïnvloedt mijn dagen en mogelijkheden behoorlijk en daarom heb ik in maart een 'natuurarts' bezocht. Klopt, dat is niets voor mij maar ja, je blijft zoeken naar verbetering. Ik gebruik ondersteunende medicatie van hem - alles in overleg met mijn neuroloog, die hem weer kent uit het UMCG - en heb mijn eetpatroon aangepast.

Met Petje in de uiterwaarden in Oosterbeek

Ik vermijd suiker en probeer gluten-arm en lactose-arm te eten. Verder gebruik ik zo min mogelijk kant-en-klaar-pakjes en ben ik matig met koffie en alcohol. Gluten en lactose vermijden is even ingewikkeld, maar uiteindelijk heb ik m'n gewoontes relatief makkelijk aan kunnen passen. Ik bak zelfs m'n eigen glutenvrije brood en dat lukt (na enkele spectaculaire mislukkingen) behoorlijk goed. Matig met koffie vind ik nog het lastigst! Ik ben er nog niet zo lang mee bezig en merk nog weinig verschil.

Ondertussen heb ik ook nog andere zaken ondernomen sinds de wintersport. Ik heb twee leuke theatervoorstellingen in de Lawei bezocht en kom af en toe in Oosterbeek, bij mijn lieve buurvrouw en de kinderen voor gezelligheid en de schoolvoorstelling van groep zeven!
De logeerpartij met m'n MG-vriendinnen - of eigenlijk gewoon m'n vriendinnen - was gezellig en leuk en gaf weer veel herkenning.

De ledigheid der dagen weet ik steeds beter te vullen. Zo help ik onder andere een kleine brouwerij in Emmen. Zij brouwen speciaalbieren die goed in de smaak vallen, want de vraag neemt gestaag toe. Ze gaan daarom uitbreiden en ik help hen met van alles en nog wat op het gebied van marketing, Ik help hen met het bijhouden van de Facebookpagina en ik verdiep me nu in Wordpress, om de website te kunnen updaten. Resultaten zijn nu of straks zichtbaar op De Veteraan of bezoek ons op Facebook: De Veteraan.

Daarnaast onderzoek ik nu toch serieus de mogelijkheid om advieswerk te gaan doen. Via m'n netwerk zou ik vrijwel direct aan de slag kunnen en dat geeft zin en energie! Uiteraard wil ik alles netjes in overleg met het UWV doen en dat gaat moeizaam. Wat ik wanneer en hoeveel wel en niet mag werken en verdienen kunnen ze me maar niet inzichtelijk uitleggen en die onduidelijkheid geeft onrust. Ondanks alle zin en energie realiseer ik me, met name op m'n slechte dagen, dat ik afhankelijk ben van mijn uitkering en die kan ik niet op het spel zetten. Het zou echter zonde zijn als ik me daardoor liet tegenhouden!

Mijn deel op rechts

Het nieuwe huis vraagt nog niet zoveel aandacht: gisteren kregen we het bericht dat de oplevering met twee maanden is uitgesteld en nu waarschijnlijk in november of december zal gaan plaats vinden. Naar aanleiding van eerder bericht van de aannemer had ik me ingesteld op medio september, dit uitstel is vervelend en kostbaar. Helaas is er niets aan te doen.

THINK SNOW 2017

Kerst-infuus

Ruimte voor de piano?

Bouwplannen controleren

Mijn eerste Oud en Nieuw in het Noorden! En het was een zeer gezellige. Ondertussen gaan de dingen gewoon door: een infuus in kerstsfeer, verjaardagen, ziekenhuisbezoeken (gelukkig alleen voor mezelf), sporten en het nemen van beslissingen voor mijn nieuwe huis.
De badkamer was al uitgezocht, de keuken inmiddels ook. Uit de vele opties en ideeën kwam een steeds beter beeld van mijn wensen naar voren. Een huis dat licht en praktisch  is - met een tuin die aan dezelfde wensen voldoet.
Ook het beeld van de kosten werd steeds duidelijker (...) en daarom ben ik ook maar eens bij andere aannemers naar hun mogelijkheden gaan vragen.

Een aannemer die bij vrienden goed werk heeft geleverd neemt nu een groot deel van de opties voor z'n rekening en dat maakt alles een stuk betaalbaarder. Er komt een bijkeuken, er komen 2 Veluxen in het dak en hij timmert een kamer op de zolderverdieping. De resterende ruwbouwopties zijn doorgegeven aan de project-aannemer en nu is het wachten op de bijeenkomst met de nieuwe buren - waar ook de data van bouw en verwachte oplevering genoemd gaan worden. Yes! De voorlopige planning is nog steeds dat de bouw gaat starten in april en de oplevering in het vierde kwartaal plaats gaat vinden. Spannend of mijn volgende Oud en Nieuw in Friesland of toch in Groningen zal zijn!

Rodin in Groningen

Of was het te droog in huis?

Ondertussen woon ik in Drachten en dat bevalt goed. Een fijn, (meestal) rustig en schoon huis waar ik tussen mijn eigen spullen tot rust kom. En dat laatste valt gek genoeg niet mee. In korte tijd stapelden de klachten zich op - niet alleen de MG-klachten namen toe maar ook allerlei andere klachten manifesteerden zich opeens met volle kracht. Alsof tien jaar MG met alle bijkomende gevolgen van zwaar medicijngebruik hun kans grepen. Mentaal trok dat ook een zware wissel (of kwamen er ook tien jaar zorgen uit?) en half februari zat ik er helemaal doorheen. Dat was niet de eerste keer maar over het algemeen lukte het me wel om mezelf aan m'n eigen kraag weer overeind te hijsen (dit is uiteraard vrij naar Baron von Münchhausen!). Dit keer lukte dat niet, ik zag het erg zwart in en heb hulp gezocht. Gelukkig kon ik snel bij een behandelaar terecht en ik hoop me snel weer wat beter te voelen. Fysiek is dat ook nodig maar dat lukt nog niet echt - en dat is deels mijn eigen schuld.. En toch voel ik me niet schuldig!

Een wintersportvakantie in Spindleruv Mlyn in Tsjechië met 13 M/V/kind was helemaal te heerlijk en gaf me een mentale boost - maar was fysiek voor mij wel erg zwaar.
We zaten in een prettig en ruim hotel met een lekker en uitgebreid buffet en ruimte om 's avonds met z'n allen te kletsen en spelletjes te doen. Het spelletje 'Weerwolf' was een groot succes en de pubquiz die ik had voorbereid (60 vragen!) werd fanatiek gespeeld. Het weer was lekker, een beetje zon en een beetje sneeuw en het uurtje privé-les dat we hebben gevolgd gaf precies díe boost aan de techniek waardoor het skiën wat lichter werd. De afdalings-app liet indrukwekkende snelheden zien (gaaf!) en we hebben alle piste-horeca grondig onderzocht. Kees is de enige die de gegrilde knie geprobeerd heeft en mijn tijdelijke verslaving aan de Apérol Spritz is gelukkig alweer voorbij..

Met dank aan onze sponsor!

Hele drukke pistes.... NOT! Vrijdagmiddag tegen vier uur was het skigebied Svaty Petr al in weekendsfeer - bijna leeg dus. Het was vrij warm geweest dus de sneeuw was zwaar, net als onze benen na een week skiën.
Anniek heeft een filmpje van me gemaakt toen we op de laatste dag samen nog een afdaling maakten, zij op haar snowboard en ik op de ski's.

Een goed 2017!